Friday, August 11, 2017

Cynocephalus ille, præses (vel potius, ut scrībere solet quīdam diūrnālista, “præses*”) noster, magis in diēs mē terret. Eum cum arma in Corēam Septentriōnālem illatūrum esse dubitem, nihilominus dē tālī rē multō malim ancipitem nōn hærēre.

Sunday, June 4, 2017

Canis, āērem linguēns, mē juxtā sedet, quæ fēlīcitātis mysterium, ut opīnor, sibi tenet. Tōtum diem in ōtiō dēgit, tribus tantum cōnstitūtīs officiīs māximī mōmentī: edere, mingere et alvum dēonerāre (quæ ūnā officium integrum faciunt), imprīmīs dormīre. Mihi autem amīcīsque inimīcīsque dēcernī vidētur rebus longē plūs implicātīs, nempe plūs stultīs, tempus dētero: timēre, invidēre, dubitāre, dēsīderāre, īrāscī stomachārīque, æmulāre, odisse. Quōrum, nisi fallor, nullum cane mē sapientiōrī lætiōrī beātiōrī interest.

Theobromæ autem sapōre numquam fruitur, idcirco mē esse malim quam eam.

Saturday, May 20, 2017

Nīmīrum tempora Rōmāna plūs nostrīs fluctuāvērunt. Gracchōrum homicīdium (vel potius parricīdium), Catilīnæ conjūrātiō—istī similēsque casūs rem publicam plūs quam prōditiōnis rūmor ullæ ā præside nostrō ministrīsve ejus commissæ labefēcērunt.

Hīs autem Gracchī nōn necantur sunt temporibus, neque ā Catilīnā conjūrātur; ideō istīs dē rēbus mihi est nihil (saltem hodiē) dicendum. Tantum dē illīs quæ proferunt diurnāriī omnibus et singulīs diēbus nuntiīs. Latrocinium Trumpōrum illōrum, illīus Kushner, Manafort, Page, Stone—mihi spem pæne omnem adimunt reī publicæ umquam recipiendæ. Plutocrātēs vīcērunt, ut vīdētur.

Quōmodonam Rōmānī sua tempora patiissent, sī eōs interrete clādibus dē novīs continuō certiōrēs fēcisset, scīre maximopere velim. Vērum hanc ad rem humerī prōfectō nōn valent nec umquam valēbunt. 

Wednesday, May 3, 2017

Præparandum mihi est curriculum vītæ (“résumé,” ut dīcitur), mē quemadmodum id scrībam cōnsiliī plānē inopī. Curriculum meum tam varium fuit—totsulcum, venia sit dictō—ut scriptum vix ratiōnem habēret, præsertim ad usum postulātum, quod est hoc: Quædam argentāria poposcit ut biduum scholās dē arte orātiōnum scrībendārum hābeam.

Ad quās igitur disciplīnās mē addixī? Fābulās scænicās scrībere. Librōs vitā dē meā et nuper dē homicidiō scrībere. Talēs fābulās et librōs scrībere docēre. Duo sēmis annī sānē orātiōnēs scrīpsī, nōn vērō in modō verificātū facile mē hoc ad scholæ genus capācem mōnstrat.

Ergō hāctenus omnēs tentātiōnēs prorsus vanæ fuērunt.

Perendiē est curriculum mittendum.

Sunday, April 23, 2017

Stertet juxtā mē canicula.

Vidēlicet nocte equidem stertō. Īnscītus, sānē, quippe quī dormiam. Mē vērō mīseret eōrum quōs juxtā mē quiēscentem obdormīre oportet.




Sunday, April 16, 2017

Bene māne hodiē experrēctus sum—multō præmātūrius quidem quam et soleō et mihi convenit. In Latīnē legendō tempus trīvī, nōnnūllīs fabulæ Milēsiānæ paginīs perlectīs. Versiōnēs duō illīus librī cui titulus Anglicē Robinson Crusoe legō. Prīma, ā quōdam Goffaux versa, lectū est facilius; nōn vērō mihi omnīnō liquidum est, utrum ævī causā an solœcismī. Nempe hujus interpretātiōnis Latīnitātī sunt plūra idiomata (“cōnsiliī inops,” exemplī grātiā, et “manibus expānsīs”) quæ sē mihi “ēnuntiāta in promptū” præbent. Nēsciō autem num “cōnsiliī inops” vel “manibus expānsīs” junctūræ germanæ Latīnæ sint an tantum idiomata “hodierna” (h.e., ex posterō sæculō nonagēsimō) ex linguīs vulgāribus tracta et Latīnē scævē expressa.

Altera versiō, ā quōdam Nagel versa, pauciōra talia idiomata continet, sed forsitan plūs “vēræ Latīnitātis” sapit.

Illā illīus Goffaux perlectā, mē Nagel perlegere oportet, deinde ambās cōnferre, præsertim ubi altera idiomatī utātur, altera nōn, ut ipse judicem (quoad fierī potest) utra “certamen Latīnitātis” vincet. Nihilominus ambæ prōderunt.

Saturday, April 15, 2017

Solonem illum ā Herodotō dīxisse traditur—nīmīrum nōn verbatim, sciō vērō mē sententiam fere teneō—nēminem fēlīcem vocārī oportēre donec mortuum—h.e., quī hodi fēlīx esse videātur, crās miserrimōrum miserrimus sē præbēre possit, ac vice versā. Quācum sententiā equidem plānē ac prōfectō stō. Hāc dictā, historiārum pater (ut meritius vocātur quam, ut apud nōnnūllōs, mendāciōrum) novōs maximī ingeniī librōs ut documenta prōfert.

Hōrum argūmentum librōrum scīlicet casus bellī Persōrum regum duōrum est, ille Darius fīliusque ille Xerxes. Quī in Græcōs, præsertim Athēniēnsēs, bellum intulērunt, unde—classe, exercitū, omnibus amissīs—fūsī fūgātīque sē recipiunt.

Quod ad quōw scelerātōs attinet, quī Cīvitātum rem publicam Fœderātum dominantur (nam dominantur quidem potius quam moderantur gubernantve), eōs hanc obviam itūrōs esse, sperandissimum est. Quī jam summō in ordine versantur, nec quicquam aliter ac scelera flagitiaque faciunt. Utinam ūltimās diēs in carcere cōnsumant!

Satis vērō superque. Mihi sunt negotia, ad opus igitur accingam.